Custom Search

4 Οκτ 2010

[Απόψεις]: Περί κομμουνισμού και πολιτικών συστημάτων...

Αφορμή το σχόλιο ενός στο άρθρο:
http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/10/blog-post_9435.html

- «ο κομμουνισμός δεν είναι χούντα. Οι αστοιχείωτοι από πάνω έχουν μια γενική εικόνα για την περίοδο του υπαρκτού σοσιαλισμού, από το 56 και μετά όπου συντελέστηκε η α π ο δ ό μ η σ η του σοσιαλισμού. Ο σοσιαλισμός όταν επικρατήσει παγκοσμίως, θα εχουν καταργηθεί και οι λόγοι για να υπάρχει καταπίεση. Σήμερα στον καπιταλισμό, υπάρχουν άφθονοι ενεργοί λόγοι για να περνάει χάλια ο κόσμος και συνοψίζονται στο εξής..Το κίνητρο για την κερδοφορία του κεφαλαίου. Ανάπτυξη με γνώμονα το κεφάλαιο κι οχι τις ανάγκες του κόσμου.

Στον παγκοσμιοποιημένο σοσιαλισμό-κομμουνισμό, έχουν καταργηθεί οι τάξεις, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, και στο τέλος ακόμα και το ίδιο το χρήμα. Με την έννοια αυτή το κράτος όπως γράφει ο Μαρξ (στον εδραιωμένο κομμουνισμό) απονεκρώνεται. Κανένας πια δεν έχει την ανάγκη να εκμεταλλευτεί κάποιον άλλο, οι ανάγκες του καλύπτονται.

Εσείς κρίνετε το σοσιαλισμό (πρώιμο στάδιο του κομμουνισμού) από μιά περίοδο που εφαρμόστηκε σε συνθήκες πάλης με τον καπιταλισμό. 

Δεν είναι τίποτα.Λίγο διάβασμα στη θεωρία θέλει. Είναι το απλό που είναι δύσκολο να γίνει (Μπρεχτ).»

----

Φίλε ανώνυμε...

ΠΑ.ΣΟ.Κ ξέρεις τι σημαίνει;... Ξέρεις ότι ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ είναι ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ;.. Σου μοιάζει εσένα για σοσιαλιστικό στην πράξη;...

Ή μήπως να δικαιολογήσουμε το ΠΑ.ΣΟ.Κ πως τώρα εφαρμόζει το σοσιαλιστικό του πρόγραμμα σε συνθήκες πάλης με το Κεφάλαιο, και γι' αυτό κάνει ελιγμούς για να το κατατροπώσει; - όπως ακριβώς δικαιολογείς και εσύ τα γνωστά αποτελέσματα του κομμουνισμού;

Στις θεωρίες όλα ωραία είναι. Στην πράξη όμως όλα έχουν δοκιμαστεί και έχουν αποτύχει. Και αλίμονο αν τα δικαιολογούμε με τέτοιες ανοησίες.

Νομίζεις εσύ πως το πρόβλημα στην εποχή μας είναι ότι υπάρχουν κράτη, και αν τα εξαφανίσουμε θα γίνει ο κόσμος ιδανικός;

Ξέρεις τι είναι κράτος; "To κράτος είναι οργανωμένη πολιτική οντότητα που κατέχει καθορισμένη γεωγραφική περιοχή και αντιπροσωπεύει ένα πληθυσμό.".. Ότι σύστημα και να υπάρχει, από την στιγμή που δεν θα υπάρχει ΠΛΗΡΗΣ αναρχία, ΚΡΑΤΟΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΚ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ.

Κομμουνιστικό κράτος, σοσιαλιστικό κράτος, καπιταλιστικό κράτος, εθνικό κράτος, φιλελεύθερο κράτος κτλ ακόμα και αναρχικό (αν δεν μιλάμε για πλήρη αναρχία) - όλα τα ονόματα προσδιορίζουν το είδος της πολιτικής οργάνωσης αυτής της οντότητας.

Τώρα αν ο Μαρξ ορίζει το κράτος ως: τάξεις, εκμετάλλευση ανθρώπων και θεωρεί ότι μέσω του κομμουνισμού απονεκρώνεται, τότε ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ή κοινωνία όπου δεν υπάρχουν διαφορετικές γνώμες/ανάγκες/συνειδήσεις/αρέσκειες/πάθη/αντιλήψεις κ.α. Μιλάμε δηλαδή για κάτι καθαρά θεωρητικό που μπορεί να προκύψει (μέσω οργάνωσης) αν μονομιάς όλοι στον κόσμο αποκτήσουν τις ίδιες ανάγκες και σκέψεις διαμέσω ενός θαύματος (ή πειράματος ελέγχου του νου).

Πέρα από την θεωρία θέλει και κρίση φίλε.. Το διάβασμα είναι απλό, η κρίση όμως είναι η ουσία.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την ανάγκη να επιβάλλονται, να εξαπατούν, να πιστεύουν πως με ότι σκληρό κάνουν καλό στην κοινωνία, που θέλουν να στηρίζουν συγκεκριμένα άτομα, που έχουν τα δικά τους σκληροπυρηνικά πιστεύω και θρησκείες, ο κομμουνισμός δεν πρόκειται να εγκαθιδρυθεί στην ιδεατή μορφή του - χωρίς τάξεις, χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς βία. Όσο υπάρχουν τα παραπάνω - που θα υπάρχουν όσο θα υπάρχουν άνθρωποι - ο κομμουνισμός θα μένει στο πρώιμο στάδιό του - την δικτατορία του προλεταριάτου, στην προσπάθεια να "εξυγιάνει" τα ανθρώπινα πάθη.

Ο κομμουνισμός είναι η γνωστή εξαπάτηση: Θα περάσετε από την κόλαση για να φτάσετε στον Παράδεισο.. Μόνο που η κόλαση δεν τελειώνει ποτέ. Ακριβώς όπως και κάθε είδους σοσιαλισμού (ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ.α.) που υπόσχεται πράγματα για ένα καλύτερο αύριο, αλλά στο όνομα αυτών των πραγμάτων καταστρέφει ότι βρει μπροστά του, και φέρνει τους ανθρώπους σε απροχώρητες καταστάσεις. Ή μήπως θες να μου πεις τώρα ότι σε κομμουνιστικές χώρες όπως η Κίνα, οι άνθρωποι απολαμβάνουν τα οφέλη του υγιούς σοσιαλισμού;

Δεν μπορεί να μιλάει ο κομμουνισμός/σοσιαλισμός για εξάλειψη των τάξεων ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ, όταν στην ΠΡΑΞΗ κάθε ένας κοιτάει για το πως θα εξασφαλίσει και το πως θα προστατεύσει πρώτα απ' όλα την οικογένεια και τους φίλους του. Γιατί και μόνο αυτή η φυσιολογική διαφοροποίηση εισάγει μέσα την έννοια των διαφορετικών "τάξεων" - "ομάδων".

Ο ιδανικός σοσιαλισμός/κομμουνισμός μπορεί να υπάρχει μόνο στην περίπτωση που όλοι συνειδητά και συναισθηματικά (όχι οργανωμένα) φτάσουν στο σημείο να είναι πρόθυμοι στο όνομα της αλήθειας, να φυλακίσουν την πολυαγαπημένη τους μάνα παρά έναν ίσως και μισητό ξένο. Σε μια κοινωνία όπου οι μόνοι δεσμοί σεβασμού ΑΠ' ΟΛΟΥΣ θα είναι απέναντι στο κράτος (στους κανόνες οργάνωσης της κοινωνίας), και ο καθένας θα έχει ως στόχο να εξυπηρετήσει την κοινωνία παρά τον εαυτό του (γιατί έτσι θα νιώθει αυτός συνειδητά και συναισθηματικά καλύτερα). Μόνο που ακόμα και εκεί, λόγο διαφορετικών αντιλήψεων, θα υπάρχουν προβλήματα - και εκεί έρχεται η δημοκρατία. Η άμεση δημοκρατία, η οποία ορίζει - δια μέσω της άμεσης πλειοψηφίας - το ίδιο το ΚΡΑΤΟΣ. Αλλά όλα αυτά θεωρητικά σε έναν ιδανικό αγγελικό κόσμο...

Δεν ερχόμαστε στον δικό μας κόσμο καλύτερα; Στον κόσμο όπου υπάρχει το μίσος, τα πάθη, τα συμφέροντα, οι εμμονές και γενικά... Η ΚΑΚΙΑ;

Σε αυτό το κόσμο οποιοδήποτε υπερβολικά οργανωμένο σύστημα είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Γιατί ενώ οι καλοί που μπορεί να υπάρχουν στην κορυφή της ιεραρχίας σε μια χρονική στιγμή θα εκπέσουν από τους κακούς, λόγο ενός λάθους, ή ακόμα και σκόπιμης δολοφονίας, οι κακοί που είναι στην εξουσία δεν πρόκειται να εκπέσουν (χωρίς εξωτερική παρέμβαση) ποτέ (βλ. δικτατορίες, νέα τάξη πραγμάτων (παγκοσμιοποίηση) κ.α.). Από την άλλη, τα εντελώς μη οργανωμένα συστήματα (αναρχία) θα εκπέσουν σε άλλα οργανωμένα συστήματα (όπως ακριβώς οι πολυεθνικές κλείνουν τις μικρές ατομικές επιχειρήσεις) - οι πραγματικοί (και όχι κατ' επίφαση) αναρχικοί (που δεν έχουν λογαριασμούς σε τράπεζες κτλ) σήμερα είναι απειροελάχιστοι.

Τα μόνα συστήματα που μπορούν να επιβιώσουν πιο ήρεμα και για περισσότερο χρονο ενάντια σε ξένες παρεμβάσεις, αλλά και με σοσιαλιστικές δομές (κυβέρνηση υπερ των πολιτών), είναι τα συσπειρωτικά ημι-οργανωμένα συστήματα, όπως π.χ. Εθνικά Άμεσα Δημοκρατικά συστήματα, όπου η συσπείρωση, που προστατεύει από εξωτερικές παρεμβάσεις, έρχεται με ιδεολογία (π.χ. πρώτα η ελλάδα - οι έλληνες, μετά η οικογένεια και τέλος εγώ), ενώ η Δημοκρατία, όπου ο πολίτης ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ (για να είναι ενήμερος σε όλα), εκφράζεται όσο πιο άμεσα γίνεται ώστε να υπάρχει άμεση επιρροή του λαού στο κράτος του.

Σήμερα τι έχουμε;.. Μια προσπάθεια για πλήρη εθνική διάσπαση (μηδενισμός συσπείρωσης), σε ένα σύστημα που μόνο Δημοκρατία δεν μπορεί να λέγεται!... Οι πολίτες δεν έχουν καμία ενημέρωση - παρά μόνο ότι ακούν από τα πληρωμένα ΜΜΕ, οι κυβερνώντες επειδή πήραν λίγο μεγαλύτερο ποσοστό (με μεθοδεύσεις εδρών που οι ίδιοι κανόνισαν) κάνουν άλλα πράγματα απ' ότι είπαν στις εκλογές και δεν μπορεί κανείς να τους σταματήσει, ποτέ δεν είδαμε Δημοψήφισα, κτλ κτλ. Στην ουσία σήμερα έχουμε ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ στο όνομα των "κομματικών μαντριών", και οι ΚΑΚΟΙ εξουσιαστές εγκαθυδρίθηκαν στην εξουσία αφού πρώτα "διέφθηραν" το ήθος των πολιτών και τους απομόνωσαν.

Θα μου πεις: Είδες που απέτυχε και η «Εθνική Άμεση Δημοκρατία», άρα ούτε αυτή αποτελεί καλό σύστημα;... Μα δεν είχαμε ποτέ εκ της πράξεως ΑΚΡΙΒΩΣ τέτοιο σύστημα! Δεν κάναμε ποτέ δημοψηφίσματα - αμεσότητα.. Ο λαός δεν αναγκαζόταν να συμμετέχει ουσιαστικά στην πολιτική για το καλό του τόπου - αναγκαζόταν να συμμετέχει απ'  έξω πουλώντας την ψήφο του στα τυφλά για να στηρίξει τους δικούς του ή το στομάχι του.. Το μόνο που έχει κρατήσει μέχρι τώρα είναι η εθνική μας συσπείρωση, την οποία την καταστρέφουν και αυτή δια μέσω της νεο-παιδείας και των λαθρομεταναστών/εγκληματιών.

Σε κάθε περίπτωση, κανένα σύστημα δεν είναι ιδανικό, ως τουλάχιστον ονειρεύονται οι κομμουνιστές κ.α. - όσο οι άνθρωποι που αποτελούν το ενεργό κομμάτι αυτού του συστήματος δεν είναι ιδανικοί. Πόσο μάλιστα συστήματα τα οποία υπόσχονται το δήθεν ιδανικό μέσα από Δικτατορίες, και τραγικές καταστάσεις - των οποίων τα αποτελέσματα στην πράξη τα έχουμε ήδη δει. Το ζήτημα είναι πιο σύστημα είναι το καλύτερο ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ, ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ... Για μένα το καλύτερο σύστημα είναι ένα είδος ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ως αυτό λίγο πολύ περιγράφεται από τις θέσεις ΛΑ.Ο.Σ. (μόνο αυτό π.χ. μιλάει για ευθύνες στους κυβερνώντες - αν άλλα πουν προεκλογικά και άλλα κάνουν, για Δημοψηφίσματα και ένα σωρό άλλα πράγματα, έντονη συγκρότηση και στήριξη του Ελληνικού έθνους - ώστε να μην χαθεί η συσπείρωση στις πιέσεις των ξένων, δεν κάνει στείρα αντιπολίτευση για να υποστηρίξει το "μαντρί" του, ως κάνουν και προτείνουν οι άλλοι κ.α.).

Υσ. Στο άρθρο: http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/10/blog-post_4325.html φαίνεται καθαρά, πως ο κομμουνισμός στο πρώτο στάδιό του, που μετατρέπεται σε υπερβολικά οργανωμένο σύστημα (Βίαιη Δικτατορία), που αν καταληφθεί (το πιθανότερο) από τρελούς/κακούς (Σαρ, Στάλιν κ.α.) όχι μόνο δεν θα οδηγήσει ΠΟΤΕ στο ιδανικό που υπόσχεται, αλλά στην χειρότερη κόλαση που μπορεί να υπάρξει. Το ρισκάρετε;

Μην μένεις λοιπόν στις θεωρίες κάποιων, που από το δωμάτιό τους, θεώρησαν ότι ο κόσμος μπορεί να είναι αγγελικός... Γιατί αυτές αναφέρονται σε αγγελικούς κόσμους. Και αυτό έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις στην πράξη!...